Voor ik moeder werd dacht ik dat het allemaal wel los zou lopen. Ik was gewend aan drukte (wat wil je als je uit een gezin van 6 kinderen komt), had genoeg baby's vastgehouden en veel gehoord van andere moeders. Maar toen kwam Lotte - en eerlijk? Er waren zoveel dingen die ik niet of anders had verwacht. Waar ik eerst bij dacht: 'Ow dat zal wel, dat valt vast wel mee.' Kwam ik erachter dat het toch allemaal niet zo makkelijk was. Dit zijn een paar dingen die ik pas ontdekte toen ik zelf moeder werd:
Je twijfelt aan alles.
Waarom huilt ze? Welke kleding moet ik aandoen? Is het niet te warm? Welke slaapzak? Welk hapje, en wanneer? De onzekerheid is echt aanwezig. Inmiddels is Lotte bijna 1 jaar en ben ik gelukkig wat makkelijker en nuchterder in een hoop dingen geworden. Maar vooral de eerste maanden was dit een echte struggle. Voor alles raadpleegde ik google, om vervolgens een lange tijd over mama-forums heen te scrollen. En echt, het heeft me enorm geholpen (Of nouja vaak🙈 soms bracht het ook alleen een hoop stress met zich mee.) Nog steeds scroll ik weleens over mama-forums, maar nu is het om kleine dingetjes. Zoals wanneer stoppen met kunstvoeding etc.
Je relatie verandert.
Van het ene op het andere moment ben je niet alleen partners meer, maar nu ook ouders van een heel schattig kindje. Tijd voor elkaar is schaars en de irritaties lopen snel op. Al vond ik het ook erg leuk om mijn man met Lotte in zijn armen te zien. Daar kan ik soms gewoon een lange tijd naar zitten staren, om vervolgens de vraag te krijgen: Wat zit je te kijken?😂
Je vrijheid als moeder verandert enorm.
Ja, dit was voor mij wel een dingetje. Ik ben gewend om te gaan en staan waar ik wil en wanneer ik dat wil. Ik was heel veel met vrienden en hoefde nergens over na te denken. Tot Lotte geboren werd, en nee dat vind ik niet erg, maar ik moest er wel aan wennen. Ineens moest ik rekening houden met kan ze mee, moet ik oppas regelen, wie blijft er thuis en wie gaat er weg vanavond.
Je voelt je schuldig om alles.
Heb je oppas omdat je moet werken of even een avondje uit gaat? Dan voel je je schuldig dat je niet thuis bent. Blijf je thuis? Ben je bang dat je te weinig doet. Ga je winkelen? Voel je je schuldig, omdat je man aan het werk is en jij er lekker tussen uit bent. Heb je geen zin in eten koken en maak je maar wat makkelijks? Schuldgevoel. Maar ik leer er steeds beter mee omgaan en het van me af te zetten. Iedereen heeft wel eens een mindere dag, lopen we morgen gewoon een stapje harder.
Je kan alles ineens aan.
Slaap je een nachtje weinig, omdat je in de avond bent uitgegaan en de kleine de volgende ochtend weer vroeg wakker is? Je gaat er toch uit en gaat gewoon je dag vervolgen alsof er niks gebeurt is. Je word kwetsbaarder, omdat iemand ineens zo belangrijk voor je is dat je er alles voor over hebt.
Het moederschap is iets heel bijzonders. Een rollercoaster van emoties, onzekerheden en liefde. Ik leer elke dag iets nieuws en kan er uren van genieten om Lotte te zien spelen en opgroeien.
Herken jij deze dingen? Of heb je nog andere dingen waar jij achter kwam toen je moeder werd?
Laat het me weten in een reactie of via instagram @mijn.moederleven !
Reacties
Een reactie posten